بوی جوی مولیان اَید همی   

در دشتهای ملایر شقایق ها گرد هم امده اند

خندان و رقصان و مهربان


زندگی را تفسیر تازه می کنند

و با نسیم بهاران

می رقصند انان

و بلبلان می خوانند شعر یاد یار مهربان

و وارسته زنی از دیار اَذر بایجان


شاه با نوی شقایق های دشت ملایر شده است

و تاجی از نگین گلهای معرفت . شقایق ها .

بر سر شا ه بانوی خویش نهاده اند


و چون الهه ی شعر و شقایق

ساده و بی اَلایش .یاد یار مهربان را


تازه گی می بخشد


و در پشت پنجره هر تنهایی


یک باغجه گل شقایق می کارد


ملایر معنی زندگی را با گل و عشق الهی

تجربه می نماید


و ان شاه بانوی شقایق ها

و گلهای معرفت


با دستان خدا جویش .بوی جوی مولیان را در باغهای


پشت پنجره شهر ملایر .جاری می سازد


و بلبلان در باغهای ارزو


ترانه یاد یار مهربان را

برای شاه با نوی باغهای ملایر می خوانند

و در انسو تر ها


.................فرزند شاه با نوی گلهای ملایر


قدم در جهان علم و معرفت می گذارد


و از مادر ش فرزانگی و راز گلهای شقایق را


و از پدر جوانمردی و شرافت و خستگی نا پذیری را


ره توشه دارد

و در دل توکل بر ان حکیم مطلق

...........و جوی مولیان در اوراق دفترش جاری




لینک
۱۳۸٥/٢/۱٧ - parviz mohammadi