فرمانده جنگ، آرزو .عشق و شعر   

 

 

 

 

 

فرید اکنون 52 سال دارد.همیشه تبسمی بر چهره دارد.پنج سال فرمانده نیروی  ویژه بوده .

می گوید سعی می کرده که در جنگ از شیوه خاصی استفاده نماید.در همه حال او پیشرو بوده و خطر می کرده است. در این راه که راه حق و حقیقت بود .جانش را به خطر می انداخت و حتی دشمنهای تا دندان مسلح هم از زنده مانده او متعجب می گشتند.او یک مرد ساده و بی آلایش بود. اکنون هم همانگونه است.ساده و بی آلایش و بی ادعا.زندگی اش به سختی می گذرد.از کسی شکایت ندارد.به کسی هم به خاطر جنگیدنش و از دست دادن عزیزانش فخر نمی فروشد.

او یک درویش ساده اسده است.با همین عشق و ایمانش و درتسی و صداقتش و سادگی اش برخی از دشمنانش را به راه عشق الهی آورده است.اکون برخی از دشمنانش با او به خانقاه می روند.

گاهی با هم می نشینیم و از هر دری سخنی می گوییم.

 

من در برابر عظمت معنویش و ایمانش و بی پیرایه بودنش گاه شرمگین می گردم.

تا کنون دو مجموعه شعر از او به چاپ رسیده است.

یکی از کتابهایش بنام محمو تماشای آن نا پیدا!!می باشد که شعر های قوی و عارفانه و حکیمانه ای در آن دارد.

 

در یکی از اشعارش اینگونه می گوید..

یاران من

به هنگام مرگم،سپده دم

 

ن  گاه که آفتاب مهربانانه طلوع می کند

 

و گلهای سرخ در گدانهای پشت پنجره ها بازمی شوند

تابوت مرا خندان به سوی گورم ببرید

هیچ سوگواری نکیند

هیچ گریه و زاری نکید

شما نیک می دانید که من

ایمان به آغازی دارم که در پس هر پایانی است

آغازی قشنگ

در انتهای تاریکی.

 

بر مرگ من زاری نکنید!!

 

من نه درجه خواستم  و نه مدال

من همیشه سرم را بالا گرفتم

 جانم را به راهم گذاشتم

راه من راه درستی بود

راه من دفاع از بی پناهان بود

 

راه من دفاع از زنان و بچه های بی دفاع بود

 

ما سلاحی نداشتیم

خانه های ما  راآتش زدند

بر زنان و بچه ها آتش گشودند

ما با عشق الهی 

با ایمان به حقانیت خویش

با حکمت و درایت و جانفشانی به پیش رفتیم

خدایرا شکر

روسفید شدیم.من اکنون حتی دشمنانم را هم بخشیده ام

آنها  را به ذکر الله دعوت می کنم

من هیچ نمی خواهم

من در حلقه عاشقان الله ،دلگرمم و دلخوشم

دلخوش به دینم

لینک
۱۳۸۸/۱۱/٦ - parviz mohammadi

   بیا پرواز کنیم   

 

 

بیا با دَم ِ حق ،دمساز شویم

       هردم ، خدا ،خدا گوئیم

                         عاشقانه،

                        سوی خدا شویم.

                      بیا      سوی او نظر کنیم

                        و

                    نظر باز شویم

                      پر از شوق پرواز شویم

                       پر نغمه و آواز شویم

    بیا  تا راه مولا را رویم           

 به  عشق علی بنازیم و ناز شویم

دل به رهش بیازیم

                     دلنواز شویم

بیا

بیا به عشق علی بنازیم.

بیا خویش را از نو بسازیم


                      مملو از نغمه و آواز شویم

                        همیشه   تازه شویم

                    در بن بست های زندگی

                              درس آغاز شویم

 

 

بیا تا با هم همنوا شویم

با عشق خدا

از قفس ها

                       رها شویم

                   از غصه ها جدا شویم

 

بیا نغمه ای تاز ه سر کنیم

با عشق ،ابلیس ترس را

               از دل به در کنیم

 

بیا یک  دل و یک جان شویم

 

شوریده و غزل خوان شویم

 در شوره زار ها

در کویر بی کسی ها

                      جاری شویم و روان شویم

بیا بر غم و غصه ها بخندیم

 

دروازه  دل را بر لشکر یاس ها ببندیم

                                 بیا با حق یار شویم

در برهوت بی کسی ها

من و تو ما شویم

         عشق را باور کنیم

و

 

  سبزه زار شویم


                               همیشه بهارشویم

 بیا پر شکوفه و پر بار شویم

 

                    

بیا شراب شور آفرین عشق را

سر کشیم

سر خوش  و خوشحال شویم


 مست و سبک بال شویم

                     فارغ از قیل و قال شویم

اوج گیریم و پر کشیم

بیا  تا دم خود  با حق دمساز کنیم

 بیا پرواز کنیم

بیا پرواز کنیم

                                         بیا پرواز کنیم


 


لینک
۱۳۸۸/۱۱/۳ - parviz mohammadi