بو نغمه اوستادومنان آلموشام   

بو دنیادا کینه لری آتموشام

من عاشق ایله آلله هوما چاتموشام

             عشق یولوندا ییخیل میشم ،قالخموشام

اوخوموشام،اویناموشام،چالموشام

مولام یولون ،آنناموشام قانموشام

                                   جان ،جان ،جان،

مولام یولون آنناموشام،قانموشام

 

بو نغمه نی اوستا دوم نان ،کمالیدن آلموشام


                                                      آلموشام،آلموشام

 

یا حق دئییب عشق اُتوندا یانموشام

                                       جان ،جان ،جان

یا حق دئییب عشق اُتوندا یانموشام


        امیر علی کمالییدی ساولی

 

                     بندامیردن گلمیشدی ،گلمیشدی

                     خیالونا حقدن نیسم اَسمیشدی

                                                جان،جان،جان

خیالونا حقدن نسیم اَسمیشدی.

 

                  مولا گولین اورگینده اکمیشدی اکمیشدی

                    عمور بویو حق دالوجک گزمیشدی

                                                       گَزمیشدی


 

                   بند امیرلی بندلردن آزاداُلدو،شاد اولدو

                 مولا یولو ،بیزلر ه دوغرو یولدو

                  پیمانه سی آلله عشق ایله دولدو

                                                جان ،جان ،جان،


             پیمانه سی آلله عشق ایله دولدو

تیلیم خانو دییریلدن او کمالی

ییر اولسو بهشتده صفالی

                 علی دئدی

دینیمیزدی بیزَه وِرَن تعالی

                                 تعالی

                     جان،جان،جان،

                     بیزه وِرَن تعالی

بیر ملتین دیلین آلسان نه قالی؟

دییننه،دیلینه سن قال وفالی

                                      تیلیمی دییریلدن،

                                 کمالیدی،کمالیدی

        کمالینین یولو اولسو کمالی

                              جان،جان،جان،

کمالینین یولو اولسو کمالی.

                              




 


 

                   


 


              

لینک
۱۳۸٧/۱۱/۳٠ - parviz mohammadi

   با شب تا سپیده   

پاسی از نیمه شب گذشته است .کم کم به با مداد نزدیک می شویم.

از پنجره بیرون را نگاه می کنم.

پس از چندین روز برف ،ماه و ستاره ها غوغا ئی به پا کرده اند.

 

با خودم می گویم،

باید بر خاست و نفسی عمیق کشید.و

دل را و جسم را از بهت ها شست.

 

باید دل را به خداوند آن سرچشمه بی نهایت عشق داد.

 

 

 

آری ...

سپیده نزده است هنوز.

  ،اکنون گوئی دوباره آسمان خیال جلوه گری دیگری دارد.

 

 

 و من


بامدادان  بر می خیزم .و نیایش می کنم.و آنگاه قلم بر دست می گیرم و می نویسم.

نوشتن ،

با نوشتن گاه تا فراداهای پر از شکوفه زاران سفر می کنم.

با نوشتن به خدمت یاران می روم

یاران،

یارانی که در آنسوی  جهان مادی آنها را فرشته سان و شوریده و از عشق و ایمان  فوران می بینم.

شوریده یاران!

 ای  چشمه ساران !

اندیشه ها تان!

              گاه آفتابی

 گه پر از باران

        ای گروه ِ امیدواران

          ای دل داده گان

                    ای دلداران

با شما بادا

 

خدای خوبان

صبح روز دوشنبه ساعت 5 بامداد.نگاهی از پنجره

 

و آنگاه بوی بهار و بوی عطر گل مریم و گل سنبل و بوی عید و عطر عید در فضای خانه پیچیده است.

و روشنی ها به خانه ما آمده.

زندگی را باید دوست داشت.

           زندگی را باید دوستر داشت.

لینک
۱۳۸٧/۱۱/٢۸ - parviz mohammadi

   دو باره در دانشکده فلسفه   

سال 1367 پس از سه سال تحصیل در رشته پزشکی ،رشته ام تغییر داده و وارد دانشکده فلسفه در رشته شرق شناسی شدم.

فضای فرهنگی سارایو و مردمان اهل عشق و ایمان و اندیشه اش،و دانشجویان شوریده و پویای دانشکده فلسفه سارایو،شوری تازه در وجودم ایجاد نمود.

نوشتن و تحقیق و تحصیل و نیز تدریس به عنوان معلم گویش زبان فارسی در دانشکده و همچنین جمع دوستان اهل عشق و عرفان و شب های شعر و ودف نواختن  و خواندن،و گاه روز ها در میان جنگل های سارایو ساعتها رفتن و رفتن .

همه و همه به من معنی می بخشیدند.

و نیز در کنار تحصیل ایجاد شرکتی کوچک و گالری هنر های ایرانی و کار در بازار قدیمی سارایو و ارتباط با مردم کوچه و بازار سارایو،من  را شیفته و عاشق مردم سارایو می کرد.

هدفم این بود که روح متعالی  و غنی  و عشق آفرین ِ هنر ایرانی را و فرهنگ ایرانی را به میان خانه مردم جهان بخصوص اروپا ، ببرم.

و در کنار آن درس بخوانم و بنویسم.

اما جنگ آغاز شد،

و همه چیز از بین رفت.

تمام اندیشه ام به  شناساندن مردم مسلمان بوسنی معطوف گشت.بسیار شب ها و روز ها دلم بی قرار مردم بوسنی و ظلمی که بر آنها می شد، بود.و برای همین بخش مهمی از فکرم و عملم را صرف کمک به مردم بوسنی نمودم.

در دانشگاه تهران در رشته باستانشناسی و تاریخ هنر مشغول به تحصیل شدم و همزمان در صدا و سیما مشغول به کار.

و اکنون دوباره به بوسنی وبه سارایو  بر گشته ام.

اینجا بوی مولانا و حافظ و سعدی را می دهد.اینجا با مردم به نماز ایستادن شوری دیگر دارد.

اینجا با مردم در کوچه و بازار ترانه خواندن و رقصیدن ،عالمی دیگر دارد و حالی دیگر.

اکنون دوباره وارد دانشکده فلسفه شده ام.

درس و کلاس درس و گوش فرا دادن به سخنان استاد و با دانشجویان گفتگو کردن ،روحم را به سوی خدا به پرواز در می آورد.

من دوباره دانشجو شده ام.

من دانشجوی فوق لیسانس  شده ام.دانشکده ما در کنار موزه سارایو قرار دارد.

تاریخ و هنر و باستانشناسی ،روز گارم با اینها مطلوب خواهد گشت.

خرسند و راضی. و شاکر خداوند.

باز قلم و دفتر و تحقیق و باز کتابخانه و باز زندگی تازه

الهی مرا در مسیر حق و در مسیر انسانیت رهنمونم ساز.الهی قلمم را و قدمم را برای دوستی ها  جاری ساز

الهی .....

الهی همه را در مسیر خوبیها و در مسیر اهداف قشنگ انسانیت یاری رسان.


نمونه از سنگ نگاره های قوم تاریخی ایلیر ilir.این سنگ نگاره در جلو موزه و در کنار دانشکده فلسفه سارایو قرار دارد.

لینک
۱۳۸٧/۱۱/٢۳ - parviz mohammadi

   رنگ چشم هایت   

تبسمی بر لب داشت و حالاتش صمیمی و مهربانانه بود. مرتب ،مرا فرزند عزیزم خطاب می کرد.

شلوار گشاد محلی بر تن داشت و نیز جوراب پشمی بر پاهایش و کفش لاستیکی راحتی بر پا کرده بود. سبک بال و قبراق به نظر می رسید.

نامش بلقیس بود.

از یک خانواده اصیل مسلمان بوسنیائی. هفتاد و دو سن داشت.با این حال سر حال و سر زنده بود.

جوراب می فروخت .جورابهائ پشمی که خودش بافته بود. و نیز دو دسته کوچک هویج به اندزه یک کیلو.

از او دعوت کردم که بنشیند.

خجالت می کشید ، از خجالت چهره اش سرخ شده ودانه های ریز عرق بر پیشانیش نشست.

آنها تا سال 1371 شمسی ، یعنی تا سال 1992 میلادی صاحب 300 هکتار زمین بوده اند.خانه ای بزرگ  در کنار یک رود خانه بزرگ در یکی از روستای سرسبز  بوسنی داشتند.

گاو و گوسفند بسیار داشتند و اغلب فامیل در آخر فته در خانه انها جمع می شدند.

آواز دسته جمعی و پختن غذای محلی و تا دیر وقت بیدار ماندن.

با همسایه های صرب مهربان و خوب بودند.

بر طبق رسم و باورشان هر چه می پختند ،به همسایه های صربشان هم می دادند.

صرب ها برای صرف قهوه و شیرینی اغلب به خانه دعوت می کردند.

چرا که مسلمانا معتقد بودند ،همسایه باید ارزشمند تر از فامیل باشد.

و به فکر همسایه بودند.

 

اما همان همسایه های صرب ،یک شب به انها حمله کردند و عزیزانشان را کشتند.

و خانه ها را آتش زدند.

و او به جنگل فرار کرد و در طی چندین شبانه روز گرسنه و تشنه خود را به شهر رساند.

بسیاری از عزیزانش را صربها کشته بودند.

او اکنون،توکل به خداوند دارد.و باز تبسمی بر لب و باز امیدی به زندگی بهتر.

خودش در باره عینکی که بر چشم دارد ،سخن می گوید.

چشمهایم را چند بار عمل کرده ام.

مرتب اشک می اید از چشمانم.

برای اینکه دیگران را ناراحت نکنم، عینک بر چشم زده ام.

از او جورا ب می خرم و هویج هایش را هم می خرم.

او خیلی خوشحال می شود.

و دعا می کند مرا!

اما من از خودم می پرسم،

چه کسی جنایتکارانی را که بسیاری از خانواده های مسلمان بوسنی را به بدترین شکل قتل و عام و مورد تجاوز و تعارض قرار داده اند،را ،رسوا و به سزای اعمالشان خواهد رساند؟ !

و باز چون همیشه از خودم می پرسم،

اگر مسلمانان ذره ای از این جنایات را مرتکب می شدند،جهان


غرب و مسیحیت چه می کرد!؟



لینک
۱۳۸٧/۱۱/٢۳ - parviz mohammadi

   بچه ها   

تقدیم به  بچه های خوب قروه درجزین وخانم مریم نوشاد مربی خوب  بچه ها و همه آنهائی که به درک بچه ها می اندیشند

بچه ها !

آی بچه ها!

همیشه شاد باشین

در دل  آباد باشین

دوستتون داره خدا

دوستتون داره خدا

دوستتون داریم ما

قد ِ این ستاره ها

 

 اندازه خورشید و ماه

بچه ها!

آی بچه ها!

نشین از خدا  ،جُدا

باشین از بدی رها

همه خوبید ماشالله

همه پاکید به خدا

 

دلاتون پاک و روشنه

دلتون واسه خداوند می زنه

بچه ها!

آی بچه ها!

برامون قصه بگید

برامون حرف بزنید

 

با قصه های دلتون

خدا رو صدا کنین از دلتون

حل میشه مشکلتون

با قصه های دلتون

بال بدید به فکرمون

ما رو هم با فکرتون


           به باغ رویا  ببرید

          به ما بال و پر بدید

           به ما بال و پر بدید

            شما با ما بپرید

با حرفای شیرینتون

        در دل ما عشق خدا رو بکارید

با قلم های رَِوُن

با دل جوون

از آسمون  گل  ببارید

برامون از تو کتابای امید

             سبد سیب طلا رو بیارید

      

         شما با کتاب

           پاکید ،هم ناب

 

       شیرین مثل خواب

         واسه ی شما،

 

     دل ِ ما بی تاب

از نگاهتون

از حرفهاتون

          نمی شیم سیراب


            ..بچه ها!

بچه ها ما تشنه ایم!

برامون عشق خدا رو بیارین

با خند ه تون

مثل بارون ببارین

    توی فکر تشنه مون

    با قلم

            چشمه ها جاری کنین

دلمون رو شما آبیاری کنین

 

تا دلمون باغی بشه

با عشق خدا باقی بشه

تا نگَنده دلمون

تا بخنده دلمون

حل بشه مشکلمون

 

آهای

آهای

آی بچه ها!

با شماییم با شما!

با خدائید شما ها

با خدائید ، با خدا،

می مونیم ما با شما

      

        در دلتون نو ر خدا

نشین از خدا،جدا

با صفائید ،با صفا

با شما عطر خدا

می پیچه تو کوچه ها

توی این شهر قشنگ

شمائید خوب وزرنگ

فکرا دور از همه ننگ

برامون آی بچه ها

 

شعر شادی بخونین

 خوب  و دانا بمونین

 

با خدا هستیم ما

با شما می مونیم

 

قدرتون رو بخدا می دونیم

بچه ها!

آی بچه ها!

شب ها ستاره ها

مهتاب و ماه

واسه خوبی شما

 

 میهمون خونه ها  میشن

 

بچه ها فر شته اند به ما می گن

 فرشته ها،

به شما هدیه می دن

 

بچه های مهربون

بلبللای خوش زبون

با قلم و با فکرتون

به باغ های معرفت سفر کنین

به دل بزرگترا


 

 

                 اثر کنین

                غصه ها رو سر کنین


برامون گل خدا رو بیارین

فکرتون معطر از عشق خداست

عشق خدا در دلتون پا برجاست

 

با شما ما بزرگترا،

غم بیهودگیهارو فراموش می کنیم

شعله درد رو خاموش  می کنیم

ما به حرف دلتون گوش می کنیم

ما به حرف دلتون گوش می کنیم

بچه ها!

آی بچه ها!

دوستتون داره خدا

از خدانشین جدا

دوستتون داره خدا

دوستتون داره خدا

                               بچه ها!  

دخترم دلارا       

لینک
۱۳۸٧/۱۱/۱٦ - parviz mohammadi

   عاشق و غربت و ..   

ساز که می نوازد ،آدم یک حال خاصی پیدا می کند.آدم دلش می خواد گریه کنه .گاهی می خواد فریاد بزنه و گاهی می خواد قاه قاه بخنده.

گاهی با سازش آدمی را به اوجها می برد.

گاه با نوای سازش انسان را برقعر ها می برد.

نامش قادر است.دندانپزشک است اهل ترکیه.جوانی سر به زیر و درستکار و با ایمان.چند سالی  است که  او می شناسم. با هم می نوازیم و می خوانیم.

 

در این روز ها با بسیاری از دوستان و بازدیدکنندگان از شرایط جهان سخن گفته ایم.

خیلی ها خوشبین هستند.می گویند حسین ِما اوضاع جهان را درست و روبراه خواهد کرد.

اوبا ما..

حسین اُباما،برخی او را فرستاده خدا می دانند.و..

 

پزشکی که عاشق است و سازش آتش در دلها می افکند.

او با سازش خدا را می خواند.

عاشقی که از دیار خویش و از معشوق خویش به دور افتاده و در پی نزدیکی به خداوند است.

عاشقی که با سازش جهان را به حق فرا  می خواند.

و از مولا علی می خواند.

در نغمه هایش گاه یاس است و گاه امید.

او عاشق است.عاشق

عشق و ساز و سیاست و...

و...

اساتید و برخی از سیاستمدارانی که من با آنها برخورد دارم بیشترشان امید وار به آغاز یک دوره دوستی و صلح بین ملتها هستند.و اغلب از آقای احمدی نژاد حمایت می کنند.بیشتر اندیشمندان و اساتید و مردم عادی  به ایران به خاطر کمک به فلسطین احترام قائلند .

قادر هم به فردای بهتر امیدوار است.قادر  گوئی در دلش آتشی شعله ور است .او از ظلمی که  بر ملتها می شود،بخصوص بر فلسطینیان سخت غمگین است.

پریشب آمد و اجازه خواست و تار مرا بر دست گرفت و شروع به نواختن کرد.

چنان می نواخت که  چند نفر زن و مرد جوان و  مسن هم جمع شدند.و محو شدند.با این که قادر به ترکی می نواخت ،اما چنان با احساس و شور انگیز می نواخت که گوئی دیوار های جدائی ها را شکسته و حرف تمامی عاشقان و دلسوخته گان را با سازش به طنین می انداخت.

تا دیر وقت قادر با سازش شعله ها در وجود ما بر پا کرد.

شاید ساز قادر در وجود ما حرکتی تازه بوجود بیاورد و شاید ساز قادر دوباره ما را به عرصه وجود انسانی رهنمون بسازد.

آیا قادر  با سازش می تواند راهی تازه برای جهان بیابد؟

 

لینک
۱۳۸٧/۱۱/۱٥ - parviz mohammadi